وقتی وبسایت شخصی امیرحسین مومنی بهطور کامل تغییر کرد و تنها یک جمله روی آن باقی ماند، بسیاری تلاش کردند پاسخ را در آینده جستجو کنند.
اما شاید پاسخ در گذشته باشد.
نخستین نامی که در کارنامه او دیده میشود، «مونیکس» است؛ کسبوکاری که از پاساژ شقایق، یکی از شناختهشدهترین مراکز چاپ و تبلیغات تهران در حوالی میدان بهارستان، فعالیت خود را آغاز کرد.
مونیکس در زمان خود بهعنوان نخستین و تنها پلتفرم سفارش چاپ آنلاین شناخته میشد. ایدهای که تلاش داشت یکی از سنتیترین بخشهای بازار تبلیغات را وارد فضای دیجیتال کند.
پس از آن، فیدونی متولد شد؛ اپلیکیشنی برای دنبال کردن محتوا و فیدهای خبری. هرچند این کسبوکار در نهایت به دلیل هزینههای بالای نگهداری زیرساخت متوقف شد، اما نشان داد مسیر فعالیتها در حال فاصله گرفتن از چاپ و نزدیک شدن به فناوریهای دیجیتال است.
در ادامه، تجربههای دیگری نیز شکل گرفتند. از راهاندازی یک کسبوکار فروش غذا در نمایشگاه بینالمللی گرفته تا توسعه تبلینت؛ پلتفرمی که تلاش میکرد تبلیغات را از مدل عمومی و پراکنده خارج کرده و به سمت بازارهای هدف واقعی هدایت کند.
همزمان، نام مجموعههایی مانند گرافوژن، دبلیو، مودیسون، پینو، آراتِم و ادوِرز نیز مطرح شد؛ کسبوکارهایی مستقل که با مدیریت یکپارچه اداره میشدند.
در نگاه اول، این فعالیتها در حوزههای مختلفی قرار دارند. اما یک ویژگی مشترک در بسیاری از آنها دیده میشود؛ تلاش برای حذف واسطهها، سادهسازی فرآیندها و ایجاد ارتباط مستقیمتر میان خدمات و مخاطبان.
همین موضوع باعث شده برخی ناظران اکوسیستم استارتآپی معتقد باشند فعالیتهای گذشته را نباید بهصورت جداگانه بررسی کرد. از نگاه آنها، ممکن است این کسبوکارها بخشهایی از یک مسیر بلندمدت باشند؛ مسیری که هنوز مقصد نهایی آن مشخص نشده است.
اکنون، همه این گمانهزنیها با یک پیام تازه همراه شدهاند:
«شگفتانهای در مسیر تکنولوژی…»
و درست زیر آن:
«گوگل به تاریخ خواهد پیوست!»
جملهای که نه توضیح میدهد، نه وعده مشخصی میدهد و نه حتی به یک محصول یا خدمت اشاره میکند.
اما دقیقاً همین ابهام است که توجهها را به خود جلب کرده است.
آیا این پیام به یک فناوری جدید اشاره دارد؟ آیا قرار است کسبوکارهای گذشته در قالبی تازه کنار هم قرار بگیرند؟ یا همه اینها بخشی از یک استراتژی رسانهای برای رونمایی آینده است؟
فعلاً پاسخ روشنی وجود ندارد.
اما اگر تاریخ فعالیتهای امیرحسین مومنی یک نکته را ثابت کرده باشد، آن نکته این است که پایان هر مرحله از فعالیتهای او معمولاً آغاز مرحلهای دیگر بوده است.
بدون نظر